عین الدوله

امروز خط چشمم خیلی خوب شده بود ولی بازم این دلیلی نشد که گریه نکنم.

ما اصفهانیا انقدر دیر به دیر مسافرت می‌ریم که یه بار یکی از دوستامون رفته بود شمال استوری گذاشته بود bay iran.

دوستم برای انتخاب واحد تمام برنامه‌ش رو گذاشته بود روی اینکه جنگ می‌شه و دانشگاه رو مجازی می‌کنن چون اگر حضوری بشه شب باید توی همون دانشگاه بخوابه.

ایرانی بودن خودش چی هست که انقدر هم هر روز باید یه جامون درد بکنه.

نوشته وارد آخرین ماه تابستون شدیم اون برنامه‌هایی که گذاشتی رو انجام بده. تنها کاری که توی این گرونی می‌تونم انجام بدم همین گریه کردنه.