خـیرِ کـثـــیر

جلل الخالق چند روز پیش اینجا نشسته بودم :))

وحدت اتوبان یکطرفه نیست؛ یک طرف را به وحدت دعوت کنیم و خودمان ناقض وحدت باشیم.

زندگی از اونجایی سخت شد که شربتِ دیفن هیدرامین دیگه مزه‌ی توت فرنگی نداد.

اونقدری از اعصاب ضعیف شدم که نه میتونم از نحوه‌ی شهادتِ شهید رجب زاده بنویسم نه فیلم و عکسی ازش بذارم، قلب آدمی به درد میاد از اینهمه مظلومیت از اینهمه جنایت و شقاوت هیچ انسانی حقش اینطور مردن نیست چه رسد به بسیجیِ مظلومی که تنها جرمش محبِّ حسین بودنه.

ببشترین که چیزی از این جنایت اذیتم میکنه بایکوت خبری و سکوت رسانه هاست چه وقتی مفقود شده بود چه حالا که معلوم شده چه جنایاتی سر این بنده‌ی خدا آوردن هیچ رسانه ای فریاد نمیزنه این حرومزادگی هارو از بس خودتون حروم لقمه شدید.