ویتگنشتاین، زبان، زندگی و فلسفه

در حال حاضر، نزدیکان افراد محتضر اغلب عاجزاند از اینکه با اثبات محبت و علاقه خویش، آنان را پشت گرمی و تسلی بخشند. برای آنها فشردن دستانِ انسان‌های دمِ مرگ یا نوازش کردنشان، و نشان دادن اینکه حمایت و دلبستگی‌شان به ایشان نقصان نیافته است بسیار سخت شده است. تابوی بیش از حد رشدکرده‌ی تمدن، بیان احساسات نیرومند و خودانگیخت…

وقتی بار اول تراکتاتوس رو می‌خونی!

دریغا! همه‌چیز مغاکی‌ست کُنش، میل، رویا، کلام /شارل بودلر نقاشی: ریشه درختان/ آخرین اثر ونگوک ریشه‌ها را بنگرید؛ نه در عمق خاک که سر به آسمان کشیده‌اند!

I do philosophy now like an old woman who is always mislaying something and having to look for it again: now her spectacles, now her keys. Wittgenstein/On Certinity, §532 من اینک تفلسف می‌کنم چونان پیرزنی که پیوسته چیزی را گم می‌کند و باید دگرباره به جست‌وجوی آن برآید؛ گاهی عینک را، گاهی دسته کلید را. ویتگنشتاین/درباب …

I might say: if the place I want to get to could only be reached by way of a ladder, I would give up trying to get there. For the place I really have to get to is a place I must already be at now. Anything that I might reach by climbing a ladder does not interest me. Wittgenstein/Culture and Value, p. 7e, 1930 می‌توانم…