ربوده‌شده توسط توتورو.

گویی زمان از حرکت ایستاد و جهان در سکوت فرو رفت، دقیقاً مانند همان اتفاقی که پیش از آتش‌سوزی جنگلی می‌افتد. ــــ نخست هیولا را زیبا می‌کنیم؛ سارا ویلسن

در این لحظه بسیار مطمئن بودم که من درکش نکرده‌ام. من زندگی را «درک نکرده‌ام» و تمامی مردم کره‌ی زمین آن را درک کرده‌اند. آن‌ها کتاب راهنما گرفته‌اند. مردم نامه‌ای دریافت کرده‌اند که یادشان می‌دهد چگونه به مکالمه‌های طنزآمیز وارد بشوند. آن‌ها شیوه‌نامه‌های انتخاب بهترین مسیر شغلی را دریافت کرده‌اند. به‌نوعی به نظر می‌رس…

نقاب امنیت، آرامش، اعتمادبه‌نفس و اطمینان زده‌ام. (به‌قدری ساده که حالت‌های روی نقاب به لبخندی حاکی از رضایتمندی و خودبینی تعبیر می‌شود.) اما پشت آن نقاب واقعیت من است: اضطراب، خودناباوری، نفرت از خود و ترس که اغلب زندگی‌ام را با آن‌ها گذرانده‌ام. ــــ نخست هیولا را زیبا می‌کنیم؛ سارا ویلسن

از خیلی خیلی وقت پیش مضطرب بوده‌ام. یادم نمی‌آید چه زمانی و چطور وارد ذهنم شد اما هیچ زمانی بدون آن را یادم نمی‌آید. ــــ نخست هیولا را زیبا می‌کنیم؛ سارا ویلسن

همه‌ی انسان‌ها آزارم می‌دادند. ــــ نخست هیولا را زیبا می‌کنیم؛ سارا ویلسن