وحشی بافقی

پر گشت دل از رازِ نهانی که مرا هست نامحرمِ راز است زبانی که مرا هست با کس نتوان گفتن و پنهان نتوان داشت از درد همین است فغانی که مرا هست #عاشق_جگرسوخته #وحشی‌_بافقی @Wahshi_Bafghi

می نماید چند روزی شد، که آزاریت هست غالباً دل در کف چون خود ستم کاریت هست در گُلستانی نمی جُنبی چو شاخ گُل زجای میتوان دانست که اندر پای دل خاریت هست چارهٔ خود کن! اگر بیچاره سوزی همچو توست وای بر جانت ! اگر مانند خود یاریت هست عشقبازان، راز داران هَمَند، از من مپوش! همچو من بی عزّتی؟ یا قَدر و مقداریت هست؟ چونی از شاخ…

دلم از دست غمت دامن صحرا بگرفت غمت از سر ننهم گر دلت از ما بگرفت خال مشکین تو از بنده چرا در خط شد مگر از دود دلم روی تو سودا بگرفت دوش چون مشعله شوق تو بگرفت وجود سایه‌ای در دلم انداخت که صد جا بگرفت به دم سرد سحرگاهی من بازنشست هر چراغی که زمین از دل صهبا بگرفت الغیاث از من دلسوخته ای سنگین دل در تو نگرفت که خون در د…

بر من ای دل بند جان نتوان نهاد شور در دیوانگان نتوان نهاد های و هویی در فلک نتوان فکند شر و شوری در جهان نتوان نهاد چون پریشانی سر زلفت کند سلسله بر پای جان نتوان نهاد چون خرابی چشم مستت می‌کند جرم بر دور زمان نتوان نهاد عشق تو مهمان و ما را هیچ نه هیچ پیش میهمان نتوان نهاد نیم جانی پیش او نتوان کشید پیش سیمرغ استخوان …

از بناگوش تو هر شب گله سر خواهم کرد شب خود را به همین شیوه سحر خواهم کرد مو به مو بنده‌ی آن زلف سیه خواهم شد سال ها خواجگی دور قمر خواهم کرد با خَمِ ابروی او نَردِ هوس خواهم باخت پیش شمشیر بلا سینه سپر خواهم کرد گندم خال وی از جنت او خواهم چید من هم از روی صفا کار پدر خواهم کرد زان لب تنگ شکربار سخن خواهم گفت همه‌ی شهر…