والله نمی‌دانم.

هی آرزوهام از من فاصله می‌گیرن و من از آرزوهام و عمیق‌ترین ارتباط دوطرفه‌ست این.

زمین هم باید حوصله آدم‌های روش رو داشته باشه و واضحه که دیگه حوصله آدم جماعت رو نداره. تا الان هم خیلی صبوری کرده که در یک آن همه ما رو نبلعیده. من اگه جای زمین بودم همین الان تک تک آدم‌ها رو قورت می‌دادم.

«ای ملت غیور ایران! بشتابید کِرِم‌ها رو ببرید!» آقای دست‌فروش تو مترو گفت.

شما ۸۰٪ از حجم بستهٔ‌ هفتگی گریه خود را استفاده کرده‌اید.

می‌خندی و من نخ‌به‌نخ فکرامو دود می‌کنم تو واقعاً بی‌خبری من وانمود می‌کنم!