S.Kahrobaeian poetry

شاعر: سمانه کهربائیان خوانش: محمد قاسملوی

مکن خانه جایی که جای تو نیست برو گر سرایی سرای تو نیست ببخشای و با خود درشتی مکن که این تلخکامی سزای تو نیست ‌ درست است، چیزی که دیدی خطاست ولی هر خطایی خطای تو نیست ‌ به خواری رضای حریفان مجوی رضای حریفان رضای تو نیست ‌ تو را در جهان کار ناکرده‌ای ست جز آن در خور اعتنای تو نیست ‌ بدان کوش و از غیر آن چشم پوش که هر ماج…

ای چشم به در دوخته نوروز مبارک هم‌میهن دل‌سوخته نوروز مبارک ‌ ای شعله‌ی پیراهن گلگون شهیدان در یاد تو افروخته نوروز مبارک ‌ ای در پی نان تاخته یک سال به تلخی وای هیچ نیندوخته نوروز مبارک ‌ ای کرده تو را دانش بی‌اجر تو بیزار از هرچه که آموخته نوروز مبارک ‌ ای بار ستم برده و خاموش نشسته با کینه‌ی ناتوخته نوروز مبارک ‌‌‌ …

ز بال حضرت سیمرغ گر پری داری هلا بسوز!  که درمانده کشوری داری ‌ به حال خویش و عزیزان و خاک و خانه و عمر دلا بسوز!  مگر کار بهتری داری؟ ‌ به رقص کوسه نگر گرد خویش و پای مزن که تخته‌ پاره‌ی در خون شناوری داری ‌ و گر به معجزه‌ای وارهی ز چنگ بلا گمان مبر که سپس عمر دیگری داری ‌ دریغ اطلس از هم دریده در کف مرگ! گمان مبر که …

‌نوبت ما نیز روزی می‌رسد داغ روی داغ مردم می‌شویم باز پیغام تسلا می‌دهند باز موضوع  ترحم می‌شویم ‌ در مغاک معدنی یا بندری طعمه‌ی کفتار و کژدم می‌شویم ‌ تا فقاع نیستی از ما کشند یک به یک افکنده در خم می‌شویم ‌ تا خوراک دیو خوالیگر پزد در اجاق دیو هیزم می‌شویم بعد عمری در پی نان تاختن غرق در سیلوی گندم می‌شویم ‌‌ گرد است…