سیده تکتم حسینی..

هوای داخل کوره‌ها سنگین بود و دود خاکستر و آجر تازه، لحظه‌ای نمی‌گذاشت نفس راحت بکشی. دیوارهای آجری، گرم و نیمه‌سوخته بودند و ترک‌های رویشان مثل رگ‌های دست، مسیر نور را می‌گرفتند. گرمایی که از زمین بالا می‌آمد، شبیه پوست آفتاب‌سوخته‌ی دشت بود و صدای شلیک‌های کوچک آتش و انفجارهای آهسته‌ی هیزم، با سکوت بیابان می‌جنگید و …

دل است و تنهایی ِ وسیعش زن است و زندان کوچک او.. #سیده_تکتم_حسینی @t_hosseyni

درد كه تنها در نسوج آدمى پرسه نمى‌زند. گاهى هم ساكن اشياء مى‌گردد. حتی ممكن است در قالب عكسی منزل كند يا حتی در الفاظ يک صدا. بايد كلمه، بهترين مكان براى سكونت درد باشد كه آدمى رنج‌اش را در كلمه مستحيل مى‌كند و بر صفحات كاغذ مى‌نويسد تا درد را دور از خود محبوس كلمات كند. #رود_راوى #ابوتراب_خسروى @t_hosseyni

lord_huron_the_night we met @t_hosseyni

سراغ راه تو را از نگاه می گیرم مراد اشک از این شاهراه می گیرم شبیه دخترکی زیر چادر مادر به زیر سایه ی امنت پناه می گیرم کبوترم من و صحن پر از صفایت را همیشه با مشهد اشتباه می گیرم دلم برای خودم سوخت بس که دلتنگم غذای سوخته ام را گواه می گیرم چقدر پیش تو‌ دیوانگی صفا دارد! نشسته ام لب حوض تو، ماه می گیرم تو در تمامی امّ…