ستیغ

زبان فارسی نیز مانندِ زبان‌های دیگر از حروفِ صدادار و بی‌صدا (مصوّت و صامت) تشکیل شده‌است. صدادارها (مصوّت‌ها) به دو دسته‌ی کوتاه و بلند تقسیم شده‌است. در الفبایی که با آن می‌نویسیم، نشانه‌های حروفِ صدا دارِ بلند «ا، و، ی» به شکلِ حرفی مستقل نگاشته می‌شود امّا نشانه‌های حروفِ صدادارِ کوتاه، به‌شکلِ نشانه (حرکت) بر بالا…

دگرباره بشوریدم بدان سانم به جان تو که هر بندی که بربندی بدرانم به جان تو من آن دیوانه بندم که دیوان را همی بندم زبان مرغ می‌دانم سلیمانم به جان تو نخواهم عمر فانی را توی عمر عزیز من نخواهم جان پرغم را توی جانم به جان تو چو تو پنهان شوی از من همه تاریکی و کفرم چو تو پیدا شوی بر من مسلمانم به جان تو گر آبی خوردم از کوزه…

ستیغ pinned a file

فرصت کوتاه بود و سفر جانکاه بود اما یگانه بود و هیچ کم نداشت. به جان منت پذیرم و حق گزارم! (چنین گفت بامدادِ خسته.) باید اِستاد و فرود آمد بر آستانِ دری که کوبه ندارد، چرا که اگر به‌گاه آمده‌باشی دربان به انتظارِ توست و اگر بی‌گاه به درکوفتن‌ات پاسخی نمی‌آید. کوتاه است در، پس آن به که فروتن باشی. آیینه‌یی نیک‌پرداخته ت…

در باره‌ی شعرِ «در آستانه» گفتم احمد شاملو ۱۳۰۴ - ۱۳۷۹ دالانِ تنگی را که درنوشته‌ام به وداع فراپُشت می‌نگرم: فرصت کوتاه بود و سفر جانکاه بود اما یگانه بود و هیچ کم نداشت. به جان منت پذیرم و حق گزارم! (چنین گفت بامدادِ خسته.) سهیل قاسمی دوم امرداد ۱۴۰۵ @Setiq