شب‌مرِگی‌های یک روان‌درمانگر

سخته جوابش ولی نظر منه بیشتر روی این می‌چرخه که باید برای خودمون هم صبر کنیم باید همينطور که ساعت ها یا حتی سال ها منتظر کسی و یا چیزی هستیم،منتظر خودمون هم باشیم. صبر کنیم و ادامه بدیم بالاخره خوب میشه ،نشه هم کم‌رنگ میشه.

برای اینکه خودتو ببخشی، چیکار باید بکنی؟

از امروز تصمیم می‌گیرم که به خودم سخت نگیرم. حرص خوردن و غصه خوردن رو کنار می‌ذارم، چون این‌ها فقط باعث می‌شن پذیرش شرایط فعلی برام سخت‌تر بشه. به جای این کار، از این به بعد روی وقتم سرمایه‌گذاری می‌کنم تا در آینده، دوباره خودم رو به خاطر گذشته سرزنش نکنم. این تنها راهیه که می‌تونم با آرامش به جلو حرکت کنم.

سمت کارایی برم که حالمو خوب می‌کنه و مسیرمو ادامه بدم و به صدای درونم وفادارتر بمونم، نه به نگاه بیرون.

پذیرفتن این موضوع که یک انسان عادی، عادیه. نه یک موجود خارق‌العاده و بی‌نقص. و صرفا باید تلاش کنم هر روز بیشتر به خودم نزدیک باشم تا به دیگران چرا که آخرین چیزی که من رو نجات میده خودمم.