رحیل 𓂆

یک / آفتابی تو و من ذره‌ی مسکینِ ضعیف تو کجا و منِ سرگشته کجا می‌نگرم راه عشق تو درازست ولی سعدی‌وار می‌روم وز سرِ حسرت به قفا می‌نگرم

@hani_hashami

حوالی غروب بود که دیگر در موکب ایرانی‌ای که پشت میکروفن اعلام می‌کرد شامشان قرمه سبزی است متوقف شدیم. نماز را آنجا خواندیم و بعد از شام مجددا مسیر را پیش گرفتیم. هوا تاریک شده بود و جمعیتی که پیش می‌رفتند رفته رفته کمتر شد. دوجا به دو راهی برخوردیم که اولین بار بعدتر متوجه شدیم که خود عراقی‌ها طرف دیگر را به عنوان مسیر…

از روز سوم و چهارم سفر به بعد، یعنی از جایی که آخرین روایت را از آن گذاشته بودم به بعد، حالم چندان خوش نبود. این موضوع و البته فشردگی سفرمان باعث شد که چندان دقیق نتوانم بنویسم. یا می‌توانستم بنویسم و یا کمی بخوابم که قطعا نیازم به خواب در همان بازه‌های کوتاه ۲، ۳ ساعته برای ادامه دادن به مسیر ضروری بود. صبح روز دوم از…

صبح در کوچه‌پس‌کوچه‌های کربلا سردرگم شدیم. اما تمامی کوچه‌ها پر از موکب بود و آدم‌هایی که دستشان آب و شربت و غذا و... بود. یک موکب عراقی پیدا کردیم و تا حوالی ساعت ۵ همانجا بودیم. حمام هم رفتم و ناهار را هم خورش بامیه مورد علاقه عراقی‌ها را دادند. زهر آفتاب کمی کمتر شده بود که راهی حرم شدیم. اولین نگاه به حرم حضرت ابوف…