ریشه

چگونه است که «حضور» که تجسم دارد، تجسد دارد، محسوس است، ملموس است، مرئی است و چگال؛ وزن‌اش از «غیاب»، کم‌تر است؟ ر. #اشراق @Ri_sheh

گفت: «و من در این تن نمی‌گُنجَم. عاشق شده‌ام.» پاسخ شنید: « "تن" را حدّی است و مُنتهایی و کرانه‌ای. عاشق نشده‌ای؛ که گاهِ اِبتلاء، در "جهان" نَگُنجی.» ر. #اشراق @Ri_sheh

«خیانت» بر ده قِسم است: - خیانتِ آدمی به خود. - خیانتِ آدمی به حواسِ خود. - خیانتِ آدمی به حرفِ خود. - خیانتِ آدمی به غذای خود. - خیانتِ آدمی به نَفَس خود. - خیانتِ آدمی به زمان. - خیانتِ آدمی به توان. - خیانتِ آدمی به سکوت. - خیانتِ آدمی به نور. و اَهَمِ آن‌ها: - «خیانتِ حافظه به آدمی.» ر. #اشراق @Ri_sheh

و پرسیدند: «سخت‌ترینِ کارهای عالَم چیست؟» گفت: «خود را فریب ندادن.» ر. #اشراق @Ri_sheh

خبرها سینه به سینه نقل می‌شد. آوازه‌ی شاعر ای شهیر از آن سوی دشت مُغان، به گوش شیفتگان رسیده بود. بر هر دیاری که وارد می‌آمد، بازار داشت با مُحتَشَمان. سینه‌سوخته‌اش می‌دانست‌اند در غمِ فراقِ معشوق. و از هر مصرع و هر بیت و هر چکامه‌ی او، اشکِ خونین جاری بود. گُذار اَش به خانقاه ما افتاد. پیر را طلبیدیم. بر چند پاره ورق…