تصویر و زندگی

🔻 پدربزرگِ مادربزرگِ مرجانِ ساتراپی، ناصرالدین‌شاه بوده. خودِ ناصرالدین‌شاه. رابطه‌‌ی مرجان با "انوش"، عموی پدری‌اش نیز رابطه‌ای بوده جالب و پیچیده. واقعا اون نسل از ایرانی‌های تحصیل‌کرده نیز کم تروما نداشتند. البته، ساتراپی امکانات و تواناییِ بدل کردنِ تروماها به اثر هنری رو داشته وگرنه با آنهمه که بر او گذشته بود، ز…

🔻 یه ده روزی طول کشید که مزه‌مزه کنم و بالاپایین تا با فراغ بال بگویم که فیلم April ساخته‌ی متاخرِ کارگردانِ زن گرجستانی دئا کولومبگاشویلی، یک شاهکار است. شایدم بهتر است که به این گمانه، فیلم پیشین‌اش [Beginning] را نیز ضمیمه کنیم تا که فراغ‌مان، جدی‌تر گردد. بدیع است تخیلِ دئا از فلان روستای دورافتاده و مناسبات آدم‌ه…

🔻 به بهانه تولد کن لوچ ؛ زنِ عصبانی و هارولد پینتر ◼️ تصویر و زندگی

🔻 بعید بدانم در تاریخ سینما کسی به اندازه‌ی ماریو مونیچلی به "رفاقت مردانه" کلید کرده باشه؛ آن هم نه به شکل جوانمردانه‌، به شکل چرک، زن‌باز، ریاکار و با این همه پابرجایش. مردهای سینمای او وقتی تنها هستند اغلب کاریکاتورهایی ناقص‌اند، اما وقتی کنار همند، یک ارگانیسم جمعی می‌سازن؛ موجودی پر سر و صدا، بی‌قرار، زودخشم، خائ…

🔻 دارم فاسبیندر رو بعد از سال‌های دور، بازبینی می‌کنم و قراره تجربه‌ی دوباره‌بینی را اندک‌اندک باهاتون هم‌رسان کنم: تا اینجا، بیشتر از خودِ فیلم‌ها، تغییرِ طبع استتیکی خودم غافلگیرم می‌کنه. زمانی «اشک‌های تلخ پترا فون کانت» رو خیلی دوست داشتم: اون اتاقِ خفه و اغراقِ و سادیسمِ عاطفی و چه‌وچه. ایضا «از فاحشهٔ مقدس حذر ک…