اُرد ناشتا

@ord38

کتابی بودم، که نویسنده‌اش در صفحه‌ی نخست مُرده بود. از آن پس، کلماتم خودشان را نوشتند، با جوهری از فراموشی و امضایی از نیستی

یکی از سوال‌هایی که هنوز ذهن بشر را رها نکرده این است که آیا خواب ادامه‌ی زندگی‌ست یا وقفه‌ی اجباری‌اش؟ من خودم معتقدم خواب، یک‌جور استعفای موقت از هستی است، مثل مرخصی استعلاجی از واقعیت. ولی خب اگر این را بگویی، فوراً یکی پیدا می‌شود که بگوید: «اتفاقاً خواب بخش طبیعی زندگی‌ست.» که البته این هم مثل گفتنِ این است که «خف…

یکی از عجیب‌ترین کارهایی که بشر انجام می‌دهد نگاه کردن در آینه است؛ کاری که در ظاهر ساده است، تویی و یک تکه شیشه‌ی صیقلی اما در باطن، یکی از عمیق‌ترین بحران‌های فلسفیِ روزمره‌ی بشر است. چون سؤال اصلی این نیست که "آیا آینه تصویر واقعی من را نشان می‌دهد؟" سؤال اصلی این است که "اصلاً کی دارد به کی نگاه می‌کند؟" آیا من دار…

همه‌چیز از یک «اگر» شروع می‌شود. اگر من این نیستم، پس کی‌ام؟ سؤال بی‌اهمیتی به‌نظر می‌رسد، ولی مثل خراشی ریز روی پوستین عقل، هر لحظه عمیق‌تر می‌شود. تو فقط یک روز صبح بیدار می‌شوی و حس می‌کنی چیزی در چهره‌ات تغییر کرده؛ نه زیاد فقط به‌قدرِ یک پیکسل اما همان یک پیکسل کافی‌ست تا حس کنی تصویرِ تو دیگر با نسخه‌ی دیروزت یکی…