آن‌جاکه‌دیگردلیلی‌نیست.

آمدم تا به تو آویزم لیک دیدم که تو آن شاخه‌ی بی‌برگی لیک دیدم که تو به چهره‌ی امیدم خنده‌ی مرگی فروغ فرخزاد

چه زیبا بود اگر پاییز بودم وحشی و‌پرشور و رنگ‌آمیز بودم

بیشتر باور داریم که حقیقت همیشه در انتهای مسیری مشخص، در پایان استدلالی منطقی، یا تحقق هدفی از پیش تعیین شده انتظارمان را می‌کشد. اما آیا دست‌کم بخشی از حقیقت نه در مسیرهای سرراست،بلکه در بیراهه‌ها،پرانتزها یا حاشیه‌هایی نیست که شتاب زده از کنارشان عبور می‌کنیم؟ تقویم بی‌هدفی

ماه‌ها و روزها رهگذرانِ صدها نسل‌اند و سال‌ها نیز که می‌آیند و می‌روند خود آوارگانی سرگردانند. تقویم بی‌هدفی

I was afraid of myself,afraid of God . In the daylight I was less afraid and death ,seemed less important.