نگار حسینی 🌱

شب بود و پلکِ‌خفته به رویا رسیده بود.. آه از نــهادِ حــنجره بالا رسیده بود.. کوچیدنِ هـــزار پرستوی بی‌گــناه از عمقِ‌شب به غربتِ فردا رسیده بود.. در دخمه‌ای جنون‌زده پروانه‌های خیس پــروازشان به عالمِ مــعنا رسیده بود.. رقـصِ گلوله بود و تبِ زخمِ زنده‌کُش خون تا نگاه ســاحلِ دریا رسیده بود.. فــصل رطب نبود، زمستان لع…

دلتنگم.. آنقدر که سلول به سلول تنم پر از سکوتِ اندوهبار دلتنگی‌ست. دلتنگم.. آنقدر که دیگر نه بهانه می‌خواهم نه باران و خیابان و پاییز نه آهنگی، و نه رایحه‌ی عطری دور. فقط کافيست صدای قدمهای آفتاب شبیه به نبضِ آشنای تو باشد تا دانه دانه از آسمانِ نگاهم سرازیر شوی دلتنگم.. آنقدر که وقتی دور شدی، منِ متلاشی ایستادم. اما ت…

نگاهم پشت در مونده نمی‌بینم نگاهت رو بتاب از ابرِ تاریکی ببینم رویِ ماهت رو به چشمای خمار تو چرا اینجوری وابسته‌م خودت شاید خبر داری چقد از فاصله خسته‌م بگو تا کِی تو این دنیا دلم زندونِ غمهات شه الهی اشکایِ چشمام بلا گردونِ دردات شه نمی‌بینی پریشونم نمیدونی دلم تنگه روزام مثل شَبَن بی تو شبی که خیلی پررنگه چه خوبه عاش…

بد نگوییم به مهتاب اگر تب داریم #سهراب_سپهری 🌱

کنارِ شانه‌ی تو، اشتباه من بودم.. غریب و زخمی و بی‌سرپناه، من بودم.. تو آن مسافر صحرا که رد شدی از من؛ همیشه یوسفِ در قعر چاه، من بودم.. #نگار‌‌_حسینی 🌱