نزار قبانی

از آنگاه که گفتی: من زنی مرده‌ام می‌اندیشم چگونه گوری زیبندۀ تو باشم. عصری مفارجة https://t.me/NAZAR_QABANY

خسته‌ام، ویرانی صد جنگ و طوفان در من است روح من بیزار از اجبار ماندن در تن است احمد ‌نارویی https://t.me/NAZAR_QABANY

دین و ایمانت به لبهای حریصم بند بود قیمت این دل سپردن های بیجا چند بود با گناهی اینچنین دنیای خود را باختی پاسخِ دل باختن ها گر چه بی لبخند بود مطهره https://t.me/NAZAR_QABANY

من بی تو می‌مانم اما چون کتابی که برگه برگه‌اش مفقود گشته است. نزار قبانی https://t.me/NAZAR_QABANY

زنی هر شب  به جای  بوسه قدری  آه می نوشد شرابی  مختصر  با  میل و   بی اِکراه  می نوشد پیا  پِی   جرعه های   تلخِ   را   با   اشتیاقی تند به  وقتِ  زُل  زدن  در  چشم های  ماه می نوشد به هم می ریزد و می بافد آن موهای صافش را کمی  در خواب  هم   با  دامن  کوتاه  می نوشد هوایِ  بسترش  گاهی کمی ابری و  بارانی  ست لبی  از گون…