نجواگـــر اسب‌ها

زشت‌رویی در آیینه به زشتی خود می‌نگریست و می‌گفت: سپاس خدای را که مرا صورتی نیکو بیافرید. غلامش ایستاده بود و این سخن می‌شنید و چون از نزد او به در آمد، کسی بر در خانه از حال صاحبش پرسید؛ گفت: در خانه نشسته و بر خدا دروغ می‌بندد. ✍🏻 : عبید زاکانی •رساله‌ی دلگشا #بند_تنبیه

📝 داستانک زبانم را درآورده بودم و لب‌های نو‌چم را می‌لیسیدم که باد پیچید توی قبرستان. خاک چرخ‌ زد توی هوا، مردها چشم‌هاشان را تنگ کردند و با دست پوشاندند. زن‌ها که پرِ چادرهای سیاه‌شان را گرفته‌بودند جلوی چشم و زار می‌زدند، مچاله‌تر شدند. جمعیت سیاه‌پوش در هم ‌لولید. پیدا بود خسته شده‌اند‌. می‌خواستند زودتر بروند سمت…

رمان سورة الغراب ✍🏻 : محمود مسعودی فصل هشتم موسیقی Andrey Dergachev #داستان

یادم افتاد که مدت‌هاست فصل هفتم را خوانده‌ام. گمانم روزهای جنگِ آشکار بود. مدت‌هاست واژه‌ها را به صدا بدل کرده‌ام. اما هنوز نشده تا سر و ته‌شان را به هم بچسبانم و سامان دهم. چه‌قدر خسته‌ام و یادم نبود که خسته‌ام. ✍🏻 : آبان

گاه، «نوشتن»، کنشی گریزناپذیر و تکرارشونده در پاسخ به اضطرابی چاره‌ناپذیر است. کنشی که ربطِ مستقیم و‌ معناداری به آن اضطرابِ خاص ندارد. در چنین حالتی، «نوشتن»، نمونه‌ی نابِ وسواسِ اجباری‌ (OCD) است: اضطرابی که قرار است با کلمات قرار بگیرد (و نمی‌گیرد). #ابراهیم_سلطانی @ThePleasureOftheText