نغمه

خرد تا به زنان برسد نامش مكر مى‌شود، نه؟ و مكر تا به مردان برسد نام عقل مى‌گيرد. شب هزارو یکم - بهرام بیضایی

امروز در خانه می‌مانم و در به روی کس نمی‌گشایم اما بی درو پیکر است خانهٔ ذهنم می‌آیند و می‌روند دوستان ناموافق آشنایان ناسازگار.. «عباس کیارستمی»

ازین پس یکی روزگاری بود که اندر جهان شهریاری بود که دانش نباشد به نزدیک اوی پر از غم بود جان تاریک اوی همی هر زمان نو کند لشکری که سازند زو نامدار افسری سرانجام لشکر نماند نه شاه بیاید نو آیین یکی پیش‌گاه .. «بخشی از شاهنامه»

کجا شد آن پندار و گفتار و کردار نیک کجا شد آن سوگند سلحشوری کجا شد آن درفش آهنگران هر دم گوئی به‌سنگ منجنیقم می‌کوبند. مرگ‌ یزدگرد - بهرام ‌بیضایی

ما همه نوشدارو در دست می‌میریم! سهراب کُشی - بهرام بیضایی