ناتیلوس

در چند روز گذشته موبایلم رو از دست دادم پدربزرگم رو از دست دادم گل‌‌کاغذیم خشک شد جسمم همراه خوبی نیست سردردهام تموم نمی‌شه تابستونه هم سردمه هم گرممه احساس ضعف می‌کنم نمی‌دونم حوصله‌ی چی رو دارم شاید آدمی در دوردست؟ شاید کار مورد علاقه که تمام روز وقتم رو بگیره؟ شاید هم یه همراه خوب برای گذر از این شب‌ها و روزها. نمی‌…

دیگه نبودن خیلی عجیبه.

تو آسمون یه عالمه ابر هست انگار یه صبح پاییزیه ولی وسط تابستونیم اینکه فکر کردم پاییزه و بعد یادم اومد نه هنوز تابستونه خوشحالم کرد.

از مردها خسته‌ام.

تنها چیزی که امشب خوشحالم می‌کنه: اینکه بخوابم و دیگه بیدار نشم. چهارچوب تنم برای عذابه مدامه ازش بیزارم دلم می‌خواد تنی نمونه جسمی نباشه و جسمم این جسم نباشه. چطور ازش فرار کنم؟ چطور باهاش کنار بیام؟ چطور حملش کنم؟ چطور ازش بخوام زنده باشه؟