🌼مولانای جان🌼

محتاج وصال تو که باشد که نباشد مشتاق جمال تو که باشد که نباشد دیوانه بکویت ز که آید که نیاید آشفته حال تو که باشد که نباشد ای شمع بسان من دل سوخته شبها گریان بخیال تو که باشد که نباشد در سجده بت اهل خطا را نکنم عیب حیران مثال تو که باشد که نباشد در گلشن حسنست قدت طرفه نهالی مایل بنهال تو که باشد که نباشد رخساره بخونابه…

ای نام دلگشای تو عنوان کارها خاک در تو، آب رخ اعتبارها خورشید و مه دو قطره باران فیض تو مدی ز جنبش قلمت روزگارها باشد شفق ز بیم تو هر شام بر فلک رنگ پریده‌ای ز رخ لاله‌زارها انگشتی از برای شهادت شود بلند سروی که قد کشد ز لب جویبارها از بهر خواندن رقم قدرتت بهار اوراق گل شمرده به انگشت خارها لطفت برات روزی مردم نوشته اس…

عشق ورزیدن پیکاری است در فراسوی انزوا با هر چیزی در دنیا که وجود را به تکاپو درمی‌آورد این جهان در نظر من سر چشمه خوشحالی و شادمانی است شادمانی‌ که بودنِ با دیگری به ارمغان می‌آورد در چنین جهانی دوستت دارم یعنی در این دنیا چشمه‌ای دارم که تو هستی در آبِ این چشمه تمامِ شادمانی خود را می‌بینم و مقدم بر خود شادمانی تو را…

ذات آدم ثابته برشی از حرف‌ها #رشید_کاکاوند ‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌┄ ✨ ❊ 🌼 ❊ ✨ ┄‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‎‌

«کرامت شعر » شعر به راستى يك گوهر الهى است كه در آنِ واحد هم مركز و هم محيطِ حلقه دانش است شعر همه دانش ها را در بر مى گيرد و همه دانش ها نیز بدان اشارت مى كنند و همزمان، هم ريشه و هم شكوفۀ همه نظام هاى فكرى است از شعر است كه همه چيز نشأت مى گيرد و همه چيز زيب و زيور مى يابد شعر لحظه هاى مقدس شهود الهى را در انسان باز …