در غیاب آبی‌ها

حالا می‌فهمم که چقدر عادت‌هایی که داشتیم و روتین‌های تکراری و روزمره در احساس امنیت و ثبات‌مون ریشه داشته. حالا که تقریباً هیچی عادی نیست و در یک وضعیت غیرعادیِ کش‌دار گیر کردیم. گاهی به یاد می‌آرم که باید دنبال چیزی بگردم، ولی نمی‌دونم چی؟ و بعد می‌فهمم که دنبال معنایی هستم؛ برای این لحظه‌ای که رفت و لحظه‌ی بعدی که او…

توی این سفر چند روزه به خارج از ایران، فارغ از اینکه در سرزمین ناآشنا چقدر تر‌وماهای جمعی عریان‌تر و زخم‌های مشترک، زیر آسمانی که مال تو نیست، پیداتر می‌شوند؛ دیدن این همه دختر جوان با نوزادهای خوابیده در کالسکه‌ در نوع خودش شوک عجیبی است. شبیه گذشتن از بُعد چهارم و ورود به دنیای موازی است؛ جایی که آدم‌ها چرخه‌ی طبیعی …

کتاب‌هایی که سال صفر سه خوندم: • شعر ۱-دشنه در دیس/ احمد شاملو ۲-هفتاد سنگ قبر/ یدالله رؤیایی ۳-از بنفش تند تا به تو می‌اندیشم/ هوشنگ ایرانی ۴-هایکوهای طنزآمیز/ استیون ادیس • داستانی ۵-شاه سیاه‌پوشان/ هوشنگ گلشیری ۶-حرف و سکوت/ محمود کیانوش ۷-خاطرات هنرپیشه‌ی…

با اینکه دیگه خیلی از زمان معمولش گذشته، اما برای خاطر کتاب‌ها این رسم شخصی هرساله رو به‌جا می‌آرم. کتاب‌هایی که سال صفر چهار خوندم: • شعر ۱-بازی نور/ بیژن جلالی ۲-شعر پایان، شعر دوری/ بیژن جلالی ۳-پاییز وارونه/ احسان موحد ۴-چند صحنه/ محمود داوودی ۵-وصلت در منحی سوم/ پرویز اسلامپور ۶-گرگی در کمین/ عباس کیارستمی ۷-تنهای…

سال‌ها پیش برای یک تابستان، در یک دفترخانه‌ی ازدواج کار می‌کردم. آدم‌ها می‌آمدند و برای روز مشخصی وقت می‌گرفتند. دفترخانه یک اتاق عقد جمع‌وجور داشت که همه‌ی اجزایش بنفش مایل به یاسی بود. صبح تا ظهر پشت میزم چرت می‌زدم یا کتاب می‌خواندم. اما عصرها همیشه اوضاع فرق داشت؛ آدم‌ها در لباس‌های تمیز و روشن با چهره‌هایی گشاده پ…