میمِ ثاٰنی؛

من ولی فکر میکنم که زندگی کردن، چیزی سوایِ از دووم آوردنه.. همین./

چون دواٰم آوردیم؛ دلیل بَر این نیست که راٰحت بود !/

آسماٰن همه جا یک رَنگ نیست و ما هم توی روشنیِ عصرِ خُنکِ نیویورک، مشغولِ دنبال کردن بازی نیستیم! ما نشسته‌ایم توی تاریکی، توی شبی دُنباله‌دار که نمیدانیم بخیر میشود یاٰ نه و هِی با هر زبان و دعایِ نصفه نیمه‌ای که بلدیم از خُدا میخواهیم، امشب و فینالِ جام جهانی ته نداشته باشند، داور سوتِ پایانِ بازی را نزند، اقلاً یکبار…

وقت‌هاٰیی هم هَست که وسطِ اینهمه «همیشه‌هایِ سیاه» و «ای‌کاش‌های دور» ، اُمید ماهیتش را از دست میدَهد ./

وقت‌هاٰیی هم هَست که وسطِ اینهمه «همیشه‌هایِ سیاه» و «ای‌کاش‌های دور»، اُمید ماهیتش را از دست میدَهد./