یادداشت های یک دیوانه

بعد از یه روز سخت فقط جسم مو به سختی رسوندم به تخت .

امروز متوجه شدم مدیریت زمانم تو دیواره؛ نباید تو این روزا برم بیرون چون به زور زنده ام و در نهایت نیاز به درمان دارم.

میدانی؛ به تازگی به ذات هرچیز زیاد می‌اندیشم! میگردم و چرخش را میان کتاب‌ها و فیلم‌ها و موسیقی‌هایم از سر میگیرم ولیکن جایِ امنم ثابت است! ولیکن که چیزی درونم ته‌نشین شده که نمیگذارد تکان بخورم و لب از لب باز کنم؛ گاهی غریبانه خاکستر سیگارم را میتکانم و در‌حالی که گیاه‌را آب می‌دهم، شوریِ اشکهایم جاریِ خاک میشود! میدان…

من نمی‌دونم امشبو چطور صبح کنم

امشب تا صبح برای من عذابه.