Medlight 💡

این رشته‌پیام‌ها رو که خوندم، حس کردم یه عالمه از دغدغه‌های قدیمی‌م مثل تخم‌شربتی‌های ته‌گرفته توی شربت یخچال خونه‌ی مادربزرگ ، هَم خوردن و اومدن بالا و یادم افتاد که من خودم چقدر تک تک این دغدغه‌ها رو هزار بار زندگی کردم و ترسیدم و بالا پایین کردم تا تونستم تصمیم بگیرم و خدا لطف کرد و تصمیمی که "درستِ من" بود رو گرفت…

اما خب، اگه بخوام از مسیر خودم بگم، باید بگم که پر از شک و ابهام و دو دلی بود. و من هی بین راه‌های مختلف گیر می‌افتادم و نمی‌دونستم کدوم رو انتخاب کنم. چرا؟ چون همه چیز رو با هم می‌خواستم. می‌خواستم همه چیز ایدئال باشه. ولی دنیا به این مدار نمی‌چرخه. همیشه یک نقصانی هست و فارغ از اون، هر به دست آوردنی، یه از دست دادنی …

دوراهی اولم، سر این بود که اصلا رزیدنتی آری یا خیر! من تقریبا از همون اول می‌دونستم که دلم میخواد متخصص بشم. یه دفترچه آرزوها دارم که مال ابتدای دوران دانشجویی عمومیه، و اولین آرزویی که توش نوشتم اینه " آرزو میکنم رزیدنت بشم":))) چون من کار به وسعت دریا و به عمق یک سانت که عملا توی جی‌‌پی اتفاق میفته رو دوست نداشتم، دو…

و حتی یک بازه‌ای از اینکه باید تصمیم بگیرم میخوام مهاجرت کنم یا نه، شب‌ها توی بالشتم گریه می‌کردم! می‌گفتم نکنه مهاجرت نکنم و بمونم و بسوزم؟ نکنه خوشبخت نشم؟ یعنی حتی یک بازه‌ای درگیر اینکه مهاجرت بکنم یا نکنم هم بودم و نهایتا فهمیدم، اون احساس خوشبختی و رضایت از زندگی، یک حس درونیه که درسته شرایط محیطی خیلی خیلی روش ت…

و یک مسئله‌ای هم که وجود داره، اینه که درسته گاهی به سختی تصمیم می‌گیرم، ولی وقتی تصمیم گرفتم دل یک دله می‌کنم و دیگه اون پرونده رو توی ذهنم می‌بندم. به خودم میگم ببین تو با تجربه و معیارها و اولویت‌های الانت، بعد از فکر و مشورت و توکل، بهترین تصمیمی که می‌تونستی بگیری رو گرفتی. پس از مسیرت توی این تصمیم نهایت لذت رو ب…