مثنوی معنوی مولوی| Masnavi

دل ز دل بردار اگر بایست دلبر داشتن دل به دلبر کی رسد جز دل ز دل برداشتن دلبر و دل داشتن نبود طریق عاشقان یا دم از دل داشتن زن یا ز دلبر داشتن عشق‌ را شهوت چو رهبر گشت عشقی کافر است با مسلمانی نشاید عشق کافر داشتن بندهٔ نفسی مرو زی عشق کت ناید درست سوی دریا رفتن و طبع سمندر داشتن عقر کن خنگ هوس را تا توانی زیر گام سطح ا…

روزی جناب شمس تبریزی را از سلسله اساتید و خرقه اش پرسیدند و وی در پاسخ فرمود: هر کسی سخن از شیخ خویش گوید، ما را رسول‌الله علیه‌السلام در خواب خرقه داد، نه آن خرقه که بعد از دو روز بِدَرّد و ژنده شود و در تون‌ها افتد و بدان اِستنجا کنند، بلکه خرقۀ صحبت، صحبتی نه که در فهم گنجد، صحبتی که آن را دِی و امروز و فردا نیست...…

معاشران! گره از زلفِ یار باز کنید شبی خوش‌ است بدین قصه‌اش دراز کنید حضورِ خلوتِ اُنس است و دوستان جمعند وَ اِنْ یَکاد بخوانید و در فَراز کنید رَباب و چنگ به بانگِ بلند می‌گویند «که گوشِ هوش به پیغامِ اهلِ راز کنید» به جانِ دوست که غم پرده بر شما نَدَرَد گر اعتماد بر الطافِ کارساز کنید میانِ عاشق و معشوق فَرق بسیار است…

چیست دنیا؟ از خدا غافل بُدَن نی قُماش و نقره و میزان و زن مال را کز بَهرِ دین باشی حَمُول نِعْمَ مالٌ صالِحٌ خواندَش رسول آب در کشتی هلاکِ کشتی است آب اندر زیرِ کشتی پُشتی است چون که مال و مُلک را از دل بِراند زآن سلیمان خویش جز مسکین نخواند #مثنوی #مولانا @masnavimolavii از نظر جناب #مولانا دنیایِ مذموم…

انبیا را، در درون هم نغمه هاست طـالبان را زآن حیاتِ بی بهـاست نشنود آن نغــمه ها را گوشِ حسّ کز ستم ها گوشِ حس باشد نجس ..... نغـــمه هایِ انـــدرونِ اولیـــا اوّلاً گویــد که: ای اجـزایِ لا! هیـن زِ لایِ نفــی سَــرها بر زنیــد زین خیال و وَهم سَر بیرون کنید ای همه پوسیده در کَوْن و فساد جــانِ باقـــیتان نــرویید و ن…