معرفی عارفان

محو چشمان تو بودم که به دام افتادم صید را زنده گرفتی و به کشتن دادی مولانا

یادم نمی‌کنی و زِ یادم نمی‌روی ! یادت بخیر ، یارِ فراموش‌کارِ من ... شهریار

. در بادیهٔ عشق تو کردم سفری تا بو که بیایم ز وصالت خبری در هر منزل که می‌نهادم قدمی افکنده تنی دیدم و افتاده سری مولانا_رباعی

او را به رنگ و بوی نگویم نظیر نیست گلبن نظیر اوست، ولی دلپذیر نیست ما را نسیم کوی تو از خاک برگرفت خاشاک را به غیر صبا دستگیر نیست گلبانگِ نِی اگرچه بُود دلنشین، ولی آتش‌اثر چو ناله‌ی مرغ اسیر نیست غافل مشو ز عمر که ساکن نمی‌شود سیلِ عنان‌گسسته اقامت‌پذیر نیست روی نکو به طینتِ ساقی نمی‌رسد گل را صفای شبنمِ روشن‌ضمیر نی…

🌹 🌿 چون سایهٔ مرغانِ هوا در سفرِ خاک آزار به موری نرساندیم‌و گذشتیم گر قسمتِ ما باده وُ گر خونِ جگر بود ما نوبتِ خود را گُذَراندیم‌و گذشتیم 🌹 🌿 #صائب_تبریزی