آشپزی که چاقو نداشت؛

در مورد تغییر پرسیده بودید؛ خیلی وقتا هیچ فرمولی براش نیست جز «مجبور بودن». مجبورید ادامه بدید مجبورید تحمل کنید مجبورید هر طور شده پای کار واستید تا مسیر هموار شه. هیچ چاره‌ دیگه‌ای جز مجبور بودن به انجام نیست. همین و بس.

به هر حال همه روز‌های خوب و بد می‌‌گذرن و در نهایت تو می‌مونی و نتیجه کارهایی که با وجود هر احساسی که داشتی انجام دادی.

کمتر فکر کردن درمورد یه سری کارا باعث می‌شه خیلی بهتر انجام بشن.

بعضی آدمام هستن از شدت افسردگی خودشونو می‌بندن به کار کردن افراطی و بی‌وقفه که از دیوونه شدنشون جلوگیری کنن.

حالا که نمی‌تونم جلوی افسردگی واستم پس ترجیح می‌دم از این دست آدما باشم تا اونایی که ۲۴/۷ تو تخت خوابیدن و با مرده فرقی ندارن.