.کتاب‌هایی که می‌خوانیم.

اشاره به اغریرث هم بسیار حساب‌شده است. گرسیوز می‌خواهد بگوید: «اگر افراسیاب با برادر خودش چنین کرد، با تو که بیگانه‌ای چه خواهد کرد؟» اما نکتهٔ مهم این است که سیاوش و اغریرث در موقعیت یکسانی نیستند. افراسیاب در گذشته تغییر کرده، پشیمان شده و به سیاوش پناه داده است. گرسیوز عمداً فقط بخش تاریک گذشته را نشان می‌دهد و بخش‌…

•گرسیوز آخرین پردهٔ بدگمانی را پیش چشم سیاوش می‌گشاید -در این بخش، گرسیوز تلاش می‌کند سیاوش را کاملاً از اعتماد به افراسیاب جدا کند. او خود را کسی نشان می‌دهد که فقط از روی خرد و دلسوزی حقیقت را آشکار کرده است. اکنون حقیقت پنهان او را آشکار ببین و دیگر از او آسوده‌خاطر نباش و خود را از خطر خون‌ریزی و آسیب ایمن ندان. هر…

گرسیوز در این قسمت به آخرین مرحلهٔ نقشه‌اش نزدیک می‌شود. او دیگر فقط دربارهٔ افراسیاب حرف نمی‌زند؛ حالا می‌خواهد هویت و جایگاه سیاوش را زیر سؤال ببرد. جملهٔ کلیدی او این است: «نهانش ببین آشکارا کنون» یعنی: «چیزی که دیگران نمی‌بینند، من برایت آشکار کردم.» این همان جایگاهی است که فریبکاران دوست دارند داشته باشند: نقش کسی…

بیت آخر هم ضربهٔ عاطفی دارد. گرسیوز به سیاوش یادآوری می‌کند که: از ایران جدا شدی. در توران جایگاه پیدا کردی. هدفش این است که سیاوش را بین دو هویت گرفتار کند؛ نه کاملاً ایرانی، نه کاملاً تورانی. چون انسانی که احساس کند جایی ندارد، راحت‌تر به ترس و بی‌اعتمادی کشیده می‌شود. فردوسی اینجا نشان می‌دهد که گرسیوز با شمشیر به ج…

•سیاوش گرفتار سخنان گرسیوز می‌شود سیاوش چنان تحت تأثیر سخنان او قرار گرفت که دلش به آن سخنان متمایل شد و گرفتار اندوه و نگرانی گشت. این سخنان مانند درختی بود که گرسیوز کاشته بود؛ درختی که میوه‌اش زهر و ریشه‌اش تلخی و تباهی بود. گرسیوز همچنان سخن می‌گفت، در حالی که چشمانش پر از اشک ساختگی و دلش پر از فریب بود. سیاوش با …