ایرانشناسی

فردوسی فقط شاعر نبود؛ حافظِ حافظهٔ تاریخی ایران بود. در روزگاری که بسیاری از ملت‌ها زیر هجومِ شمشیر یا فراموشی محو شدند، او با واژه برای ایران دژ ساخت. شاهنامه صرفاً «حماسه» نیست؛ سندِ تداوم ایران است؛ از آن‌جا که می‌گوید: «چو ایران نباشد تن من مباد بدین بوم و بر زنده یک تن مباد» این فقط یک بیت نیست؛ تعریفِ پیوندِ انسا…

در بسیاری از تمدن‌ها، شکستِ سیاسی مساویِ مرگِ تاریخی بود؛ اما ایران پس از فروپاشی‌ها، حمله‌ها و گسست‌ها دوباره برخاست. یکی از مهم‌ترین دلایلش: فردوسی. او در شاهنامه فقط از پهلوانان نگفت؛ از «ایران» گفت. از پیوستگیِ تاریخیِ ملتی که می‌توانست نابود شود اما نشد. «دریغ است ایران که ویران شود کنام پلنگان و شیران شود» این اب…

🔹 مشروطه یعنی حکومت قانون، نه حکومت اشخاص ✍ آریا یکی از مشکلات تاریخی سیاست در ایران این بوده که بارها اشخاص را جایگزین نهادها کرده‌ایم. هرگاه جامعه به جای قانون، به افراد تکیه کرده، دیر یا زود با بحران مواجه شده است. امروز نیز گاهی این گزاره را می‌شنویم که «به فلان شخصیت اعتماد کنید؛ او خودش می‌داند چه می‌کند، باهوش …

🔹 «سامانه پادشاهی» دقیقاً چیست و بر چه چیزی استوار است؟ یکی از پرسش‌هایی که این روزها کمتر کسی حاضر است به آن پاسخ دقیق بدهد این است که وقتی از «سامانه پادشاهی» یا «نظام پادشاهی» سخن گفته می‌شود، دقیقاً منظور چیست؟ آیا صرف وجود یک شخصیت سیاسی محبوب، مساوی با وجود یک نظام پادشاهی است؟ آیا صرف علاقه بخشی از جامعه به یک …

🆔 @ariyabayatzadehoriginal