" هوشنگ ابتهاج "

پيشِ روی ما گذشت اين ماجرا اين كری تا چند، اين كوری چرا؟ ناجوانمردا كه بر اندامِ مرد زخم‌ها را ديد و فريادی نكرد پيرِ دانا از پسِ هفتاد سال از چه افسونش چنين افتاد حال؟ سينه می‌بينيد و زخمِ خون‌فشان چون نمی‌بينيد از خنجر نشان؟ بنگريد اي خام‌جوشان بنگريد اين چنين چون خوابگردان مگذريد آه اگر اين خوابِ افسون بگسلد از ندام…

غم اگر به کوه گویم، بگریزد و بریزد! که دگر بدین گرانی نتوان کشید باری #هوشنگ_ابتهاج @hoshang_ebtehhaj

‌‌ بر سنگ گوری تازه نامی هست...‌ دارنده این نام را هرگز ندیدم من اینجا میان سوگواران آشنایانند و خویشانند و مردمانی هم که چون من دارنده‌ٔ این نام را هرگز ندیدند و نمی‌دانند اما هر کس که اینجا هست با خشم و فریادی گره در مشت می‌داند که او را کشت…‌ بر گرد گور تازه جمع سوگواران است دیگر کسی اینجا نمی‌پرسد این خفته در خاک ا…

چه خارها که ز حسرت شکست در دل ریشم چو دیدمت که چو گل سر به سینه ی دگرانی ... #هوشنگ_ابتهاج @hoshang_ebtehhaj

مست از خواب برانگیختمش دست در زلف کج آویختمش جام آن بوسه که می‌سوخت مرا تا لب آوردمش و ریختمش... #هوشنگ_ابتهاج @hoshang_ebtehhaj