حیدریون

همین چند وقت پیش بود. ذوق شب اول محرم را داشتیم، محرم رسید؛ روضه‌ها را یک به یک، گوش دادیم، دوست داشتیم پای هر کدام از آن روضه‌ها جان بدهیم، اما نشد. بهتر بگوییم: ما را نپسندید! گریه کردیم، لطمه زدیم سینه زدیم؛ ما که هیچکاره ایم، همه عنایت خودش بود. گذشت... محرم رفت؛ صفر شروع شد، همه دلشوره اربعین را داشتند خیلی‌ها رفت…

تو کل زندگیم یه حرف راست زدم؛ گردن بگیر منو آخه عاشقت شدم.. #اباعبدالله @heydaariyon

آن را که غمَت ز در براند بختش همه در به در دواند وان را که عنایت تو ره داد جز به درِ تو رهی نداند وان را که قبول عشقت افتاد جان را بدهد، غمَت ستاند عاشق که گذر کند به کویت جان پیشِ سگِ درت فشاند با وصل بگو که: عاشقان را از دستِ فراق وارهاند بیچاره دلم که کشتهٔ توست دور از رخِ تو نمی‌تواند بویی به نسیمِ کویِ خود دِه تا …

لحظات آخر عمر مبارکش بود. به عقید، خادمش فرمود: مقداری آب که با مُصطَکی [ نوعی صمغ طبیعی و خوشبو ] جوشیده باشد، برایم بیاور! عقید آب را آماده کرد و حضرت نرجس‌صلوات‌الله‌علیها آن را به خدمتش آورد. کاسه را گرفت و خواست آب را بنوشد، اما دست‌های مبارکش به شدت لرزید؛ به گونه‌ای که کاسه، به دندان‌هایش برخورد می‌کرد. کاسه را …

بین تمامی ائمه، از آقا امیرالمؤمنین‌صلوات‌الله‌علیه تا امام عسکری‌صلوات‌الله‌علیه، همگی هنگام شهادت، فرزندان عزیزشان را بر بالین خود حاضر دیدند؛ اما در میان آن بزرگواران یک امام بود، که ماجرا برایش طور دیگری رقم خورد... در کربلا، و درباره سیدالشهداء‌صلوات‌الله‌علیه این ماجرا نه تنها اینگونه نبود، بلکه کاملاً برعکس شد! …