اینجا

امروز هم یه سر رفتم سرکار داییم تا یکم توی محتوا کمکشون کنم، البته دلیل اصلی‌م این بود که قهوه‌ی بن‌مانو از قهوه‌ساز اسمگ اونجا بخورم ببینم ته ادا چه شکلیه، خوب بود.

نمی‌دونم از دی‌ماه به این‌ور زندگی‌م به چه سرعتی گذشت ٫ فقط می‌دونم باورم نمی‌شه ۹ ماه گذشت و هنوز زخمش تازه‌ست.

از تهران برگشتم خونه، دلم می‌خواد تا یه مدت طولانی زیر همین سقف باشم، انقدر محروم بودم از خونه که الان اینجوری بهش چسبیدم. منتظرم ۴ شهریور دادگاه یکی از دوستام برگزار و نتیجه مشخص بشه، خیلی استرس دارم انگار دادگاه خودمه. این زن یکی از عزیزترین و قشنگ‌ترین انسان‌های روی کره‌ی زمینه، خیلی دلم براش تنگ شده و واقعا لحظه‌ای…

ای کاش این اتفاق نمی‌افتاد، ای کاش. من مطمعنم تا یه مدت خیلی خیلی طولانی قراره این درد رو با خودم حمل کنم.

من از چند سال پیش مجموعه کتاب Goosebumps از آر.ال.استاین رو میخواستم ، هر چند نصفشون رو خونده بودم ولی میخواستم ، الانم می‌خوام ولی می‌ترسم که دیگه بزرگ شده باشم و مثل گذشته توشون غرق نشم و لذت نبرم .