نیم‌فنجان‌ واژه

« اما زری ستاره‌اش‌ را گم می‌کند. حالا دارد همه‌جا را دنبالش می‌گردد‌‌. تمام قفسه‌ها‌ را زیر و رو می‌کند‌. تمام خرت و پرت‌‌های توی انبار را بیرون می‌ریزد. همه‌ی‌ صندوق‌های توی صندوقخانه‌ را می‌گردد‌‌ اما ستاره‌اش‌ را پیدا نمی‌کند‌. در باغ سرگردان می‌شود‌. از خدیجه‌ می‌پرسد: تو ستاره‌ی‌ مرا ندیدی؟ » - کتاب سووشون

بخشی از کتاب “انگار‌ گفته بودی لیلی” نوشته «می‌گفت از پشت شیشه مثل یک تکه نور توی قاب سیاه این طرف و آن طرف می‌رفتم. فکر می‌کنم قاب سیاه را خواب دیده بود چون من روسری سفید سر کرده بودم. قاب سیاه را او گرد صورتم می‌خواست. ناخودآگاهِ او من را با قاب سیاه دیده بود. » و چقدر در زندگی با آدم‌هایی روبه‌رو شدیم که با وجود کلم…

«کتاب‌ها‌ دیوار دفاعی‌اش‌ بودند.»

کتاب “انگار گفته بودی لیلی” اثر سپیده شاملو، از زبان زنی روایت می‌شه که رویاهای زندگی آینده‌اش‌ یک شبه نابود می‌شن‌‌. اولین جمله‌‌‌ی کتاب نوشته «بمب‌ها‌ از آسمان ریختند روی خانه‌ی همسایه، تو از ایوان پرت شدی و مردی» و همین جمله‌‌ی شراره درمورد همسرش، شما رو به دنیای آبی رنگ می‌بره‌‌ و اتفاقات رو از زبان خودش برای همسر …

چه فرصت‌هایی که من به ماچا دادم و بعدش دوباره ناامید شدم.