- حال نامعلوم

کمتر کسی را واقعا دوست دارم. عده ی آدم هایی که نسبت به آن ها نظر مساعد دارم از این هم کمتر است. هر چه دنیا را بیشتر میبینم بیشتر ناراضی میشوم. هر روز نظرم در مورد بی ثباتی آدم ها بیشتر تایید میشود و اطمینان پیدا میکنم که نباید به ظاهر خوب آدم ها اطمینان کرد

من دیگه خیلی وقته واسه نگه داشتن آدمایی که فرق منو با بقیه نمیفهمن، تلاشی نمیکنم.

این جمله از جنایات و مکافات داستایوفسکی دقیقا همون حسی رو میگه که این روزا دارم : هر وقت سعی میکنم لبخند بزنم، احساس میکنم به آنچه رخ داده است، خیانت میکنم

از آدم های جدی خوشم میاد! اون هایی که خیلی اهل overshare کردن نیستن، همیشه نمیخندن و با هر کسی زود صمیمی نمیشن. توی کار جدی و متمرکزن. یه مرزی برای خودشون دارن که واقعا اجازه نمیده آدما خیلی نزدیکشون بشن.

میگویند زیاد فحش میدهی، یعنی چه؟ برای آن هایی که زندگی ام را به گه کشیده اند شعر بنویسم؟ - چارلز بوکوفسکی