غزل شاه‌بیت

خود را به قدر وسع فراموش کرده‌ام چندین چراغ دارم و خاموش کرده‌ام گیتی تمام گشتم و سودابه خانه ایست چون کعبه دور خانه سیاپوش کرده‌ام از هیچ بنده خاطره‌ای نیست در دلم جز با کس که دست در آغوش کرده‌ام یک ناسزا ز کس نشنیدم به حلم و صبر نازم به این دو پنبه که در گوش کرده‌ام شادم که گر گناه جهان کرده‌ام به عمر چون خمره‌های می…

آشفته است خاطرم از دستِ روزگار افتاده دستِ باد، ورق‌های دفترم... #اسماء_سوری

هیچ‌کس گفت که در سر چه خیالی داری؟ یا کسی خواست بداند تو چه حالی داری؟ مست‌تر هرکه در این میکده تنهاتر! پس چشم تا چند به پیمانه‌ی خالی داری ؟ سنگ با رود چه می‌گفت؟ کنارم بنشین رود خندید که رویای محالی داری تو که در بند من و عقل اسیری، ای دل! در قفس دلخوشی‌ات چیست؟ که بالی داری؟ پرسش این بود که جز صبر چه راهی دارم؟ پاسخ…

‌ هیچ چیز دنیا را به فساد و تباهی نکشانده است ، مگر زور گفتن معدودی و زور شنیدن بسیاری! #نادر_ابراهیمی

با دلِ دیوانه‌ام گاهی مدارا می‌کنی گوشه‌ چشمی به من داری و حاشا می‌کنی ماهی افتاده بر خاکم کنار پای تو هرچه در خون می‌تپم تنها تماشا می‌کنی چشم از زیبایی خود برنمی‌داری، ولی دست‌ِکم آیینه‌ها را نیز زیبا می‌کنی عشق می‌جویی اگر چون دیگران ترکم مکن در چنین ویرانه‌هایی گنج پیدا می‌کنی من به میل خود به پایت سر نهادم، جان بخ…