『ᴅᴇᴘᴇɴᴘᴇɴᴄʏ』

یه جا خوندم نوشته بود: « خوب بودن با آدمای اطرافت مثل دروازه‌بان بودنه؛ مهم نیست چند تا توپ رو گرفتی، آدما همیشه فقط همون یک گلی که خوردی رو به خاطر میارن. » پس زیاد تلاش نکن که تو دید بقیه خوب به‌نظر بیای چون احتیاجی به ثابت کردنش به اونا نداری. فقط باید از نظر خودت آدم خوبی باشی. همین کافیه.

می‌گه که "اندوه که از حد بگذرد جایش را می‌دهد به یک بی‌اعتنایی مزمن. دیگر مهم نیست بودن یا نبودن، دوست داشتن یا نداشتن. آن‌چه اهمیت دارد یک کشتار رخوتناک حسی است که دیگر تو را به واکنش نمی‌کشاند و در آن لحظه در سکوت فقط نگاه می‌کنی و نگاه می‌کنی.

اومدن هیچکس تو زندگیت بی حکمت نیست؛ یا میشه فرد زندگیت، یا میشه درس زندگیت.

بعضی از نشدن های زندگیتون رو بذارید به حساب اینکه اگه میشد، خیلی بد میشد!

خواهم که به خلوتکده ای از همه دور من باشم و من باشم و من باشم و من