چتمارس.

شما را نمی‌دانم، من اما از بنزین با نرخ ۲۵ تا تک‌تومانی یادم است. ۴۰ لیتر بنزین می‌زدی، می‌شد هزار تومان. حالا می‌گویند بنزین قرار است بشود ۷۸۲۰۰. یعنی چیزی بوده در زندگی من که ۱۹۵۵ برابر شدنش را دیده‌ام. حتا هیچ دایناسوری شاهد چنین تغییراتی در زندگی‌یش نبوده.

که مدارستان اردوی پاریس برگزار می‌کنند... جالب. دوره‌ی ما هم به اسم اردو می‌بردندمان ایستگاه آتش‌نشانی و فیلم قطع‌شدن دست یک کودک در چرخ گوشت را نشانمان می‌دادند.

با یک پسربچه هم مصاحبه می‌کردند که از شدت سوختگی، شبیه یک مومیایی در باندپیچی بود. گویا شیر گاز را باز کرده بوده. خانه منفجر شده بوده و تمام اعضای خانواده‌اش مرده بودند. در شش‌سالگی چنان چیزی نشانمان می‌دادند که پیشاپیش احساس گناه کنیم و حواسمان به شیر گاز باشد؛ بی‌توجه به این که ممکن است تاثیرات دیگری هم داشته باشد.

محله‌یی که کودکی من در آن گذشت، جای خوبی از مشهد نبود. مخصوصن آن‌وقت‌ها که تبلیغات و فرهنگ‌سازی خاصی هم وجود نداشت، من لای بچه‌هایی بزرگ‌تر از خودم ول شده بودم که برای تفریح گربه‌ها را آتش می‌زدند و لاستیک موتور و دوچرخه‌ی پیرمردها را پنچر می‌کردند. تلوزیون تنها گزینه‌ی جای‌گزین تفریحی بود و پورنگ و تورنگ جذاب‌ترین برن…

... تووی آن سال‌ها خیلی به آینده فکر نمی‌کنی. اطرافیانت را می‌بینی و تنها می‌فهمی نمی‌خواهی شبیه آن‌ها باشی. با آن‌ها فرق داری. چیزهایی که برای آن‌ها دستاورد است، برای تو شبیه شعارند. مشکل اصلی اما این است که نمی‌دانی خودت می‌خواهی چه و که باشی. فکر می‌کنی زمان حلش می‌کند. اما زمان می‌گذرد و می‌بینی تبدیل شدی به یکی از…