شعر و غزل چامه

گفتی که عشق؟ گفتم: از جان و تن گذشتن گفتی که وصل؟ گفتم: از ما و من گذشتن ایثار یعنی از دوست، چون خواست دل بریدن ایثار نیست ورنه، از خویشتن گذشتن تسخیر لامکان را، بگشای بال جان را زین ره نمی‌توانی، با پای تن گذشتن در امتحان پاکی باید که چون سیاوش در آتشی خروشان از مکر و فن گذشتن ای عشق! دوری آری، تا برکهٔ زلالت باید ز د…

آغاز شد حماسه‌ی بی انتهای ما پیچید در زمانه طنین صدای ما آنک نگاه کن که ز خون نقش بسته است بر اوج قلّه‌های خطر جای پای ما ماندند همرهان همه در وادی نخست جز سایه‌ها نماند کسی در قفای ما ما رو به آفتاب سفر می‌کنیم و بس زین‌روی در قفاست همه سایه‌های ما دردا و حسرتا که ز بیگانه هم ربود در این میانه گوی ستم، آشنای ما بنگر چ…

دیر است که دلدار پیامی نفرستاد ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد صد نامه فرستادم و آن شاهِ سواران پیکی نَدوانید و سلامی نفرستاد سویِ منِ وحشی‌صفتِ عقل‌رمیده آهو رَوشی، کبک خرامی، نفرستاد دانست که خواهد شُدنم مرغِ دل از دست وز آن خطِ چون سلسله دامی نفرستاد فریاد…

نقیضه‌ای بر یک غزل از حافظ: گل در بر و می در کف و معشوق به کام است من مانده‌ام اینجا که حلال است! حرام است! با این که به فتوای دل اشکال ندارد گر یار پسندید تو را کار تمام است در مذهب ما باده حلال است، ولی حیف در مذهب اسلام همین باده حرام است شد قافیه تکرار ولی مسئله‌ای نیست چون شاعر این بیت طرفدار نظام است با محتسبم عی…

فتاده ایم ز پا در ره تو کام این است سپرده ایم به یاد تو جان پیام این است جنون پرستم و راه و روش نمی‌دانم به یار چون رسم از خود روم، سلام این است #اسیر_شهرستانی @chaameghazal 🪭