بیداد موریانه‌ها (ویژه‌ی شعر زن)

دستْ شفاعت بود وُ حسرتْ حبه‌اى انگور بر منقارِ نازكت براعتِ نور كه ميانه‌ى جام می‌رقصيد تنْ در بركت عذاب شعر را زير گوشِ سراچه‌هاى تاريكى از هبوط تلقين می‌كرد از كدام گور بر خواهى خاست تا دشنه‌اى آخته از شمايلِ آشفته‌ى پر گوش تا گوش گلوى باران را تيز بِبُرد؟ باريكه‌اى از رگ كبودتر از هاله‌ی پلک وُ خونِ خليده به جرز نا…

آواز روشن چهار در برای بادها: چه تیره‌ای پگاه شب نمی‌بینمت بخوان ستاره‌ای در غبار بی‌رنگی می‌غلتد طراوت خفته: - کیستی، کیستی - ۱. از بلور پلک‌های بسته‌ی من نور می‌رود بر باد ۲. تا برگ‌ها بر استقامت راستین کرت‌ها نماز بگذارند ۳. و خواب‌ها که در میان باغ می‌گردند بر جوانه‌ای حلق‌آویز کنند رؤیامان ۴. این‌سان نمی‌شنویم جز …

#آوازـوـآوار پیشکشیِ #بیداد_موریانه‌ها به شاعران زن افغانستان است. باشد که جهان جایی برای مهرورزی و دوستی شود و سکونتگاه صلح. بیداد موریانه‌ها (ویژه‌ی شعر زن): @bidaademooriyanehaa

بیداد موریانه‌ها (ویژه‌ی شعر زن) pinned a file

خون می‌رود چندان که آبراهه آبراهه نیست می‌رود شک بریزد و شبهه به اراده‌ی آزاد رود روغن چراغ‌های دریایی شود و موج بیاندازد به عقل سرخ اقیانوس می‌رود با باران‌های موسمی برگردد. خون خواهر درونی ماست دستیش آب و دست دیگرش آتش پرندگان بسیاری دهان او را کاویده‌اند و مُهر عادت از پاهای مغلوب جاذبه برگرفته‌اند. کارکشته خون که ک…