بهرام هیمه

به صلح شعر بگویم؟ به جنگ شعر بگویم؟ قلم‌ شکسته مگر با تفنگ شعر بگویم و یا که سر بگذارم به روی میز قمار و به تنگ آمده از عار‌ و ننگ شعر بگویم به واژه واژه ببندم درخت ‌و مزرعه‌ات را به چشمه و جبروتت، به سنگ شعر بگویم به ماه خیره بمانم، به صخره مویه‌کنان از_ جنون سر به هوای پلنگ شعر بگویم اگر زمانه زمان داد دستِ من، به زم…

ما نیز هم سنت پیشینیان را پیش گرفته و فعالیت‌ در این کانال را با شعری درباره‌ی بعثت بهترینِ عالم آغاز می‌کنیم باشد که متبرک‌ واقع شود: در حرا برپاست امشب جشن و شورِ دیگری سینه‌اش مهمان وحی است و حضورِ دیگری می‌وزد آوای علم و معرفت از نایِ وحی جبرئیل آورده پیغام از ظهورِ دیگری غرق صوت «یامحمد» گشته عرش لایزال آسمان از «…

گذشت فصل زمستان، چرا بهار نیامد عروس کوزه‌به‌دستم به چشمه‌سار نیامد گذشت از دم شیشه هزار آدم و اما کسی که باب دلم بود از آن هزار نیامد گذشت هر چه تو کردی نمانده است به یادم ولی بدان که دلم با غمت کنار نیامد به کوه بی‌علف خود یکی پیاده ندیدم به دشت تَف‌زده‌ی ما یکی سوار نیامد چقدر شعر نوشتم مرا نجات ببخشد به روز واقعه ا…

«غزه همچنان زیر آتش؛ ۷۳ هزار و ۳۸۶ شهید و ۱۷۴ هزار مجروح.»

شاهد اشک خودم که دگری لازم نیست من خودم می‌شکنم پس تبری لازم نیست کنج این خانه برایم همه دنیای شماست بار و بندیل چه بندم؟ سفری لازم نیست چشم در چشم شما آمده و می‌جنگم و در این راه مرا چشم تری لازم نیست من به پرواز یقین دگری یافته‌ام به یقینی که در آن بال و پری لازم نیست هر چه می‌ایستم از جا، به زمین می‌افتم حالم این اس…