عبدالله

مظلوم هر چه دورتر، دوست‌تر، و ظالم، هرچه نزدیک‌تر، منفورتر.

مظلومِ دور هزینهٔ چندانی برای انسان ندارد. فوقش می‌گوید: «من که نمی‌توانم به او کمک کنم، اما دلم با اوست». همین نبود مسئولیت باعث می‌شود انسان‌ها در حمایت ظاهری از مظلومان دور، پرشورتر عمل کنند. در مقابل، ظالمِ نزدیک ضربهٔ بیشتری به منافع شخص می‌زند. ظالم نزدیک، حتی اگر در مجموع ظلمش کمتر باشد چون ظلمش مستقیما در زندگی…

باز یادم رفت که ابدیت یعنی چقدر. وقتی این را از یاد می‌برم اسیر روزمره‌های دنیا می‌شوم. ترس‌های هر روزه، غم‌های موقت اما روی مخ، و ملالِ تکرار. وعظ واقعا ضروری است. بدون پند و وعظ، بدون ذکر و قرآن چطور آدم یادش بیاید که اینجا اساسا خانهٔ او نیست و یارانش - حتی یاران خوبش - بالاخره روزی تنهایش خواهند گذاشت. حتی اگر آن ی…

الهام‌بخش بودن و جریان‌ساز بودن خیلی زیباست. شاید فردی جریانی را راه بیندازد که بعدها نوابغ و بزرگانی به آن بپیوندند و پرورش دهند و کل آن مذهب و جریان به نام همان امام نخست درآید. البته مسئله فقط نام نیست. آنهایی که جریان می‌سازند در گذر زمان غول* می‌شوند…

شاید محیط فارسی این شکلی باشد: ما آدم‌های ضعیفی هستیم که داریم سعی می‌کنیم مفاهیم خیلی بزرگ و عمیقی را به جامعه‌ای منتقل کنیم که قبلا کلی مفهوم و باور غلط بیشترش را رزرو کرده‌اند و مردمش از قبل کلی ایده و پیش‌زمینه و کلیشه و باور دیگر در دل دارند. یعنی اگر جای دیگر بود تو فقط باید بنا می‌کردی، اما اینجا هم باید زیرسازی…